در زندگي افرادي هستند که مثل قطار شهر بازي مي مونند . از بودن باهاشون لذت مي بري و لي باهاشون به جايي نمي رسي

انسان هم ميتونه دايره باشه هم يه خط راست. انتخاب با خودت است. تا ابد دور خودت

بچرخي يا تا بي نهايت ادامه بدي.

بیشتر آدم ها زمانی نا امید میشن که چیزی به موفقیتشون نمونده

...و خداوند آفرید روز اول آب را . روز دوم خاک را . روز سوم عشق را . روز چهارم

رنگها را . روز پنجم صدا را . روز ششم انسان را . روز هفتم اندیشید . بنابراین ترا برای من آفرید.

دیروز همین طور که از کلاس فرانسه بر می گشتم طبق عادت از سوپری کنار آموزشگاه

یه نیازمندیها بر داشتم اول از همه رفتم سراغ صفحه آخر که فال روزا بخونم اما به جای

فال یه شعری نوشته شده بود که هم میبردت به دوران کودکی و دوم دبستان هم متوجه

 آیندت میکرد!! وقتی خوندمش خیلی دگرگون شدم بعدم تصمیم گرفتم بذارمش رو بلاگ که

 اونایی که نخوندنش بتونن اینجا بخونن:

باز باران بی ترانه

باز باران با تمتم بی کسی های شبانه میخورد بر مرد تنها

میچکد بر فرش خانه

باز می آید صدای چک چک غم ، باز ماتم.

من به پشت شیشه تنهایی افتاده نمیدانم، نمی فهمم کجای قطره های بی کسی زیباست

نمی فهمم چرا مردم نمی فهمند که آن کودک زیر ضربه شلاق  باران سخت می لرزد!

کجای ذلتش زیباست، نمی فهمم کجای اشک یک بابا که سقفی از گل و آهن به زور چکمه باران به وی همسر و پروانه های مرده اش آرام باریده کجایش بوی عشق و عاشقی دارد

نمی دانم

نمی دانم چرا مردم نمیدانند،که باران عشق تنها نیست

صدای ممتدش در امتداد رنج این دلهاست

کجای مرگ ما زیباست نمی فهمم!!!

یاد آرم روز باران را

یاد آرم مادر در کنج باران مرد

کودکی ده ساله بودم ، می دویدم زیر باران از برای نان

مادرم در کوچه های پست شهر

آرام جان میداد

فقط من بودم و باران و گل های خیابان بود،

نمی دانم

کجای این لجن زیباست

بشنو از من کودک من پیش چشم مرد

فردا که باران هست زیبا از برای مردم زیبای بالا دست

و آن باران که عشق دارد فقط جاریست

برای عاشقان مست و باران من و تو درد و غم دارد.

خدا هم خوب می داند که این عدل زمینی، عدل کم دارد.

روابط عمومی سازمان حمایت از آسیب دید گان اعتیاد

وقتی بزرگ میشی، مسئولیتات بیشتر میشه پس  بیشتر وظیفه شناس میشی! ( یعنی باید

بشی!!!) وقتی وظیفه شناس

شدی کارات زیاد میشه اونم بصورت تصاعدی!!! وقتی کارات زیاد شد وقت کم میاری درست

عین ساعت شنی! به جایی میرسی که دنبال یه ساعت زمان میگردی تا دنیا را نگهداری و به

کارات برسی اما حیف که این خواسته در حد همین خواسته میمونه( البته شاید تو هزاره

سوم تبدیل به عملم بشه)!

و اما من الان درست تو این مرحله گیر کردم انقدر که حتا کمتر میرسم بیام رویا بلاگ !

این دنیای مجازی خدایی چیه ها!! این مدت دلم براش تنگ شده بود خییییییییییلییییییییی!!نا

گفته نمونه روح این دنیا شما دوستای گلم هستین که اگه شما ها و نظراتتون نبود شاید هیچ

وقت اینجا نمیموندمو ادامه نمیدادم !

دوستون دارم تک تکتونو!!!

فقط حیف که مشکل بلاگ من و ناصر حل نشده دلم واسه نظراتو صحبتات تنگ شده!!!

می توان با یک زیرانداز ساده زیر سقف آسمان خوابید ودغدغه نداشت. می توان شب به

شب با نان خالی عشق ساخت ودر دل غم نداشت . می توان لبخند کوتاه را غنیمت شمرد ودر

خلوت اشک ریخت . می توان بی هیچ غصه ای نفس کشید اما با دلشوره ورنج آه نکشید .

سوزش سرما بی معنا می شود اگر از عشق وصفا وجودت گرم شود . باید یاسی چید وبه هم

هدیه داد . دلها را باید با کینه غریبه کرد ....

اهل دانشگاهم رشته ام علافيست جيبهايم خالي ست پدري دارم حسرتش يك شب خواب!

دوستاني همه از دم ناباب و خدايي كه مرا كرده جواب. اهل دانشگاهم قبله ام استاد است

جانمازم نمره! خوب ميفهمم سهم آينده من بيكاريست من نميدانم كه چرا ميگويند مرد تاجر

خوب است و مهندس بيكار وچرا در وسط سفره ما مدرك نيست! ((چشم ها را بايد شست

جور ديگر بايد ديد)) بايد از آدم دانا ترسيد! بايد از قيمت دانش ناليد! وبه آنها فهماند

اینم شرح حال یه جوون ایرونی!! آتیش گرفتم وقتی واسه اولین بار خوندمش!!!

از خدا پرسیدم:خدایا چطور می توان بهتر زندگی کرد؟ خدا جوب داد:گذشته ات را بدون هیچ

تاسفی بپذیر،با اعتماد زمان حال ات را بگذران و بدون ترس برای آینده آماده شو.ایمان را

نگهدار و ترس را به گوشه ای انداز .شک هایت را باور نکن و هیچگاه به باورهایت شک

نکن.زندگی شگفت انگیز است فقط اگربدانید که چطور زندگی کن

در روم باستان، عده اي غيبگو با عنوان سيبيل ها جمع شدند و آينده امپراتوري روم را در نه كتاب نوشتند.سپس كتابها را به تيبريوي عرضه كردند . امپراطور رومي پرسيد : بهايشان چقدر است؟

سيبيل ها گفتند: يكصد سكه طلا

تيبريوس آنها را با خشم از خود راند سيبيل ها سه جلد از كتابها را سوزاندند و بازگشتند و گفتند: قيمت همان صد سكه است !

تيبريوس خنديد و گفت:چرا بايد براي چيزي كه شش تا و نه تايش يك قيمت دارد بهايي بپردازم؟

سيبيل ها سه جلد ديگر را نيز سوزاندند و با سه كتاب باقي مانده برگشتند و گفتند:قيمت هنوز همان صد سكه است .

تيبريوس با كنجكاوي تسليم شد و تصميم گرفت كه صد سكه را بپردازد . اما اكنون او مي توانست فقط قسمتي از آينده امپراطوريش را بخواند .

مرشد مي گويد: قسمت مهمي از درس زندگي اين است كه با موقعيتها چانه نزنيم

این گلا تقدیم همه شما دوستای گلم که باهام همدردی کردین و با نظراتتون راهنماییم کردین!

دوستون دارم!

می گوییم، می نویسیم و می خوانیم، تنها برای بر قراری رابطه صحیح بین خود و دیگران. هر فرد باید بتواند ثابت کند که همنوع خوبی برای دیگر انسانهاست.

آدلر